امروز دیگر شکی در این مساله نیست که جنبش سبز با تمام ابهاماتی که در تعریف آن است، یک جنبش مذهبی ایدئولوژیک نیست بلکه یک جنبش آزادیخواهی است. امروز حتی قشر مذهبی هم از دروغ ها، رانت خواری ها، و فساد قشر روحانیت حاکم خسته و خشمگین است. از آن روستایی کشاورز تا آن کارگر شرکت نفت و حتی راننده تاکسی و بقال نه تنها به آخوندها بلکه اصولن به کسانی که به واسطه ریش و تسبیح و پینه روی پیشانی و به نام خدا از این کشور دزدیدند و جنایت کردند و حق را نا حق کردند، لعن و نفرین می فرستند.
در چنین شرایط ایده آلی که می تواند بالاخره تمام تلاش های بیش از 100 سال آزادی طلبی را به بار بنشاند و نقش دین را در معماری قدرت بسیار کمرنگ کند، هنوز بخشی از جامعه با تلاش بسیار قصد دارد که به توده مردم بقبولاند که دین می تواند در قدرت باقی بماند ولی به شرط اینکه ورژن دیگری از آن ارائه شود. متاسفانه این قشر با استفاده از برنامه های دقیق مشغول تبلیغات بسیار گسترده است که این تصویر را در ذهن مردم تداعی کند که مشکل حضور دین در قدرت نیست بلکه مشکل اصلی خامنه ای و جناح راست است.
همانطور که می دانید، مراسم ماه محرم به خاطر ماهیت هدفش که باید وقایع تاریخی مربوط به آن را یادآوری کند، رنگ خشونت و فرافکنی تنفر نسبت به دشمنان امام حسین می گیرد. خون و سینه زنی و علم کشی و زنجیر زدن. آمار منتشر شده توسط همین حکومت حاکی از آن است که میزان جرم و تخلف در ماه محرم به اوج خود می رسد. این مساله یکی از مهم ترین ابزاری بود که خمینی توانست توسط آن در چند ماه آخر دوره پهلوی، توده جامعه و حتی اپوزیسیون های غیر مذهبی و ضد مذهبی را بر علیه نظام شاهنشاهی متحد کند چون همه نیاز به حضور میلیونی مردم داشتند. ولی همه ما خیلی خوب می دانیم که نتیجه این اتحاد غیر عاقلانه آزادیخواهان با خمینی چقدر دردناک و فاجعه آمیز بود.
مساله بسیار مهم در اینجا این است که همانطور که خمینی توانست نتیجه تمام زحمات قشر روشنفکر و آزادیخواه را در زمان قبل از انقلاب هایجک کند، ماه محرم می تواند یک بار دیگر شانس بسیارخوبی را برای مذهبیون فراهم کند که توده مردم را بر علیه آزادیخواهان و قشر سکولار جامعه بشورانند و از آنها چهره یزید بسازند. زیرا تجربه ثابت کرده است که معمول ترین روشی که همه مذهبیون برای مبارزه با آزادیخواهان استفاده می کنند، تخریب چهره آنها از طریق برچسب زدن و شوراندن عامه بر علیه آنهاست.
بنابر این باید بسیار مراقب بود که مسیر حرکت توسط سو استفاده گران مذهبی به انحراف کشیده نشود و اهداف امروز این جنبش که همانا آزادیخواهی و جدایی دین و سیاست (یا بهتر بگوییم قدرت) است مورد هایجک قرار نگیرد. بهترین راهکار در این میان این است که در حالی که مشغول تبلیغ برای حضور در مراسم مذهبی محرم هستیم، دائم این مساله را هشدار بدهیم که هدف چیست و وسیله کدام است.
شاید بهتر است که روزی هزار بار تکرار کنیم که:
ما برای آزادی و دمکراسی و سکولاریسم (جدایی دین از قدرت) مبارزه می کنیم نه برای مقاصد شخصی و حزبی این فرد یا آن حزب یا آن گروه سیاسی دیگر.
ما برای آزادی و دمکراسی و سکولاریسم (جدایی دین از قدرت) مبارزه می کنیم نه برای مقاصد شخصی و حزبی این فرد یا آن حزب یا آن گروه سیاسی دیگر.
ما برای آزادی و دمکراسی و سکولاریسم (جدایی دین از قدرت) مبارزه می کنیم نه برای مقاصد شخصی و حزبی این فرد یا آن حزب یا آن گروه سیاسی دیگر.
لینک بالاترین: http://balatarin.com/permlink/2009/12/9/1867892
